درگذشت دبير كل سابق فدراسيون جهاني ناشنوايان

فرهنگ زبان اشاره فارسی

نکته ها ...

در سال ۱۳۰۷ شمسی مواد ۱۹۲ و ۱۹۴ قانون مدنی کشور ما زبان اشاره را به عنوان وسیله تفهیم و تفاهم مورد قبول قرار داده است.

استفاده ناشنواها از زبان اشاره در آموزش و زندگی اجتماعی حق طبیعی آنهاست.

انصراف از قواعد ساختاری زبان اشاره طبیعی و بجای آن به کارگیری قواعد ساختاری زبان گفتاری با نوشتاری اشخاص شنوا در استفاده از علائم اشاره غیر الفبائی اقدامی اساساَ غیر منطقی است که محصول آنهم برای اشخاص ناشنوا قابل فهم نمی باشد.

انتخاب اشاره گری تلویزیون باید به وسیله هیئتی بیطرف با حضور موثر نماینده کانون ناشنوایان ایران باشد و نه بنابر آشنائی ها و مناسبات شخصی و طومار که تهیه خلاف آن هم آسان است.

رعایت اصل برابر فرصت ها با وجود محرومیت ناشنواها در استفاده از رادیو ایجاب می کند که تمام برنامه های تلویزیونی حداقل یک کانال سراسری ۲۴ ساعته با زیر نویس یا مترجم زبان اشاره همراه باشد.

اسناد معتبر بین المللی درباره آموزش اطفال ناشنوا

طرز فکر قدیمی که استفاده از زبان اشاره مانع یادگیری زبان گفتاری و نوشتاری است دیگر اعتباری ندارد.

نقل از سند یونسکو تحت عنوان:

مشاوره درباره نظریات مختلف در آموزش ناشنواها چاپ پاریس سال ۱۹۸۵

شرکت موثر در انتخاب اشاره گرهای تلویزیون حق مسلم کانون ناشنوایان ایران به عنوان تنها نماینده جامعه ناشنوای ایران می باشد.

تلاش و توفیق گروه توسعه زبان اشاره دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در تدوین جلد هاي اول تا چهارم علائم اشاره قابل تحسین است زیرا به اینطریق می توان زبان اشاره طبیعی را از نظر تعداد علائم اشاره تکمیل کرد.